Werken in de ouderenzorg is nooit saai (15)

We maken leuke herinneringen met onze bewoners maar het gebeurt ook dat we afscheid moeten nemen van een bewoner.

Als een bewoner terminaal ligt dan proberen wij zo goed mogelijk naar de wensen van de familie te luisteren. We geven op het laatst warme zorg. We overleggen met de familie wat de wensen zijn in de laatste levensfase. Onze bewoners in de gezamenlijke huiskamer hebben dan ook door dat de bewoner niet meer terugkomt. Hoe fijn is het dat de familie de bewoners de tijd en gelegenheid geven om afscheid te nemen.

Zo ook laatst. Er was grote belangstelling vanuit de gezamenlijke huiskamer. De bewoners zaten bij elkaar met de familie bij de overledene. Eèn bewoner bad het gebed ‘Onze Vader’ hardop, en condoleerde de familie namens de afdeling. Daarna werden er herinneringen opgehaald. Iedereen had wel iets te vertellen.

Bij het uitdragen van de kist werd er een erehaag gemaakt van bewoners en medewerkers om zo de laatst eer te bewijzen. Tijdens het uitdragen werd het lied ‘Daar ruist langs de wolken’ gezongen door bewoners en medewerkers. Dit werd gedaan met gebroken stemmen. De bewoners en medewerkers stonden op dat moment dicht bij elkaar. We zagen elkaars verdriet. Maar mochten elkaar daarin ook troosten.

Het was een fijn moment om samen met deze familie afscheid te mogen nemen. Dit is een mooie, ontroerende, indrukwekkende en emotionele herinnering voor ons allen.

Achter tranen van verdriet
Schuilt de glimlach van herinneringen
uit: Gedachten-gedichten.nl

Heeft u hier vragen over?