Werken in de ouderenzorg is nooit saai (13)

Geen avonddienst is ook hetzelfde. Ik was een bewoonster naar bed aan het helpen. Ze was erg moe en is nog herstellend en wilde vroeg naar bed. Het is een dementerende dame waar je alle rust en tijd voor moet nemen. Terwijl ik deze bewoonster help, hoor ik van allerlei geluiden op de gang.

Waar is de politie, roept er een bewoner met een westers accent. Waarna een bewoonster weer roept, hij moet mijn kamer uit, wie helpt mij, hij moet mijn kamer uit. Deze twee bewoners blijven door elkaar aan het roepen. Maar ik hoor nog een stem. Het is een stem van een medebewoner. Die vraagt wat er aan de hand is.

Ik hoor dit allemaal, maar ik moet mij blijven concentreren op de bewoonster die ik help met uitkleden en een heel verhaal verteld waar ik geen knoop aan vast kan breien. Ik besluit toch om even op de gang te gaan kijken wat er aan de hand is. Want het wordt wel heel erg rumoerig.

Ik zie de bewoner, in zijn trippel rolstoel, die om politie roept in de deuropening van de kamer van een medebewoonster. De medebewoonster, ook in een trippelrolstoel, achter de bewoner, die om de politie roept, ze blijven allebei maar roepen. Door elkaar heen. Ze luisteren ook niet naar elkaar. Ieder in zijn eigen wereld. En nog weer een andere bewoner staat op zijn kousenvoeten met de handen in zijn zakken toe te kijken hoe die twee tekeergaan.

Ik rij de bewoonster naar achteren gezet, rij meneer uit haar kamer richting de gezamenlijke huiskamer. En de bewoner op kousenvoeten, die vond het toen niet meer interessant, want die liep uit zichzelf weg. Rust. Ik kan verder gaan met de herstelde dame om haar toe te stoppen in haar bed. Wat een heerlijk beroep hebben wij.

Zorg is
zoveel meer
dan zorgen;
Zorg is
liefde, hoop,
betrokkenheid.
Zorg is welzijn
willen borgen
met kracht,
geduld en
tederheid.

Gedicht van Caroline Duising

Heeft u hier vragen over?

Agenda

Bekijk alles

Tip van Hanzeheerd

Klik op een agenda of nieuwsitem om meer te lezen