Werken in de ouderenzorg is nooit saai (12)

Dodenherdenking en Bevrijdingsdag vieren komt er weer aan. Er zijn veel ouderen die veel meegemaakt hebben in de oorlog.
Zo is er een bewoonster die heel erg dement is, en heel veel vergeet……….. Maar die oorlog………. Dat vertelt ze zo dat je er kippenvel van krijgt. Ze heeft veel meegemaakt en ook HEEL bewust.

Zij was 17 jaar toen de oorlog begon. Zij was apothekersassistente. Als ze haar verhaal vertelt dan zie je nog het verdriet en pijn in haar ogen. Ze wilde een jongen helpen, hij was ziek. Dat heeft ze een hele tijd kunnen doen. Maar op het laatst is dat niet meer gelukt en toen is deze jongen doodgegaan.
Ze verteld ook dat er op het laatst bijna geen medicijnen meer waren. Ze konden geen mensen meer helpen. En dat vonden ze heel erg. En ze probeerde toch aan medicatie te komen om mensen te helpen.

Ze verteld wat ze nog meer heeft gedaan in de oorlog. Ze was eigenlijk een verzetsstrijdster. Ach ja, zegt ze. Ik moest wel. Ik kon ze toch niet dood laten gaan. Ze vertelde ook dat het echtpaar van de apotheek zich moesten verstoppen. En dat ze dat ook deed. En dat ze zelf ook even mee ging met die mensen. Ergens verstoppen boven. Maar dat die jongen overleed dat vindt ze het ergst van die tijd. Dat blijft ze maar herhalen.

Bij de vraag hoe ze te horen kreeg dat ze bevrijd waren. Op welke manier hebben jullie dat gehoord? Verteld ze dat ze in een kelder zat. En dat je daar niet uit mocht, dat was te gevaarlijk. Ze hoorde op straat wel geluiden maar je moest oppassen. Want veronderstel dat het niet waar was. U heeft dus moeten onderduiken? Ja, natuurlijk. Hoelang ze ondergedoken heeft gezeten kan ze zich niet meer herinneren.
Maar toen de bevrijding er was ging iedereen naar de kerk. Gelovigen en ongelovigen en toen hebben wij samen een heel mooi lied gezongen.
RESPECT voor deze generatie.

Dodenherdenking 4 mei

Wij gedenken hen die vielen in de strijd
Tegen een overheersende legermacht
Die heel veel verdriet en ellende bracht
Het was een onvoorstelbare moeilijke tijd

Vijf lange jaren van onderdrukking
Onbeschrijflijk leed is er geleden.
Dood en verderf waren niet gering
Bombardementen op vele steden.

Jodenvervolging, gewelddaden
Hongerwinter, gebrek aan alle dingen
Vele verzetsstrijders verraden
Soldaten die kwamen en gingen.

Pijn, verdriet en angstige jaren
Het was een hele zorgelijk tijd
Miljoenen hebben dit ervaren
Toch verloor Duitsland de strijd.

Nu mogen we vrijheid gedenken
Hopen dat er nooit weer oorlog zal ontstaan
Moge God ons blijvende vrede schenken
Zodat wij veilig verder mogen gaan.

Laten we de bevrijders blijven waarderen
En zij die hun leven lieten in de strijd
Blij dat we nu in vrede mogen verkeren
En dankbaar mogen leven in vrijheid.

Fedde Nicolai

Heeft u hier vragen over?