Uit het geheugen van bewoonster Bertha Nijmeijer

Geplaatst in Algemeen op 9 juni 2022

Sinds de bestuurlijke fusie op 1 juni 2021 zijn De Bongerd en Brinkhoven onderdeel van Stichting IJsselheem Holding. Dat is een mooie aanleiding voor een kennismaking met de locaties, de collega’s én de bewoners. Daarom delen we gedurende dit hele jaar diverse verhalen onder de titel “Uit het geheugen van Hanzeheerd”.

Uit het geheugen van Bertha Nijmeijer

Het is 3 februari 2017 als de dan 80-jarige Bertha Nijmeijer uit Veessen ’s nachts een hersenbloeding krijgt, waardoor ze de volgende ochtend verlamd is aan haar rechterzijde. Omdat ze niet meer kan lopen en zelfstandig thuis wonen niet meer gaat, verhuist Bertha naar woon- en zorgcentrum Brinkhoven in haar geboortedorp Heerde. Gelukkig hebben de hersenbloeding en de noodgedwongen verhuizing nauwelijks invloed op haar optimistische karakter. Bertha geniet van haar sfeervolle appartement, het prachtige uitzicht, haar kleurrijke bloemen en planten én van de andere bewoners met wie ze graag een praatje maakt.

‘De een ligt me iets beter dan de ander, maar ik kan met iedereen’
‘Ik weet het nog precies. Die vrijdag in 2017 had ik net een operatie achter de rug omdat ik een nieuwe linkerheup kreeg. Ik zat op de rand van het bed en naast mijn zoon was ook de fysiotherapeut aanwezig in de kamer. Hij zei “morgen gaan we beginnen om u weer te leren lopen”. Maar zover kwam het helaas niet, want die nacht kreeg ik een hersenbloeding.’ Het gevolg is dat Bertha Nijmeijer in een rolstoel terecht komt, haar rechterarm niet of nauwelijks kan bewegen en daardoor haar huisje in Veessen moet verlaten. Vijf jaar later is de inmiddels 85-jarige Bertha eigenlijk best tevreden. ‘Ze zeggen dat ik het mooiste appartement van Brinkhoven heb. En ik ben heel blij dat ik in Heerde kan wonen, dichtbij mijn familie.’

Werken in de huishouding
Als kind woont Bertha samen met haar ouders en broers en zussen op de boerderij aan de Kerkdijk, richting Veessen. Haar vader heeft in die tijd een kleine melkveehouderij en hij werkt als loonwerker bij andere agrariërs. Haar moeder zorgt logischerwijs fulltime voor de kinderen, zo herinnert Bertha zich. ‘Nu krijgen stellen veel minder kinderen, maar in die tijd wist ik niet anders dan dat mensen grote gezinnen hadden. Ik vond het bovendien heel gezellig met al die oudere en jongere broers en zussen.’ Als kind helpt Bertha mee op de boerderij en in de huishouding en na haar plezierige tijd op de Emma School aan de Bonenburgerlaan in Heerde, gaat ze naar de huishoudschool aan de Zwolscheweg. ‘Daar werd ik voorbereid op een baantje in de huishouding.’

Van huishoudster tot moeder
Als Bertha 18 jaar is en het diploma van de huishoudschool op zak heeft, gaat ze aan de slag bij een vrijgezelle juffrouw die alleen op een boerderij woont, vlakbij het ouderlijk huis van Bertha. ‘Dat was hard werken hoor. Ik zat daar “dag en nacht” in de huishouding zoals dat heette, wat betekende dat ik daar ook sliep. ’s Ochtends om 06.00 uur hielp ik om de koeien te melken, overdag werkte in de huishouding en ’s avonds ging ik opnieuw de wei in om de koeien te melken. Door-de-weeks had ik alleen de woensdagmiddag vrij en eens in de twee weken ook de zondag.’ Na een periode van vijf jaar stopt Bertha met dit baantje omdat ze met haar man gaat trouwen. ‘We kochten samen een huisje en stichtten een gezin met drie prachtige kinderen.’

Het leven krijgt een 8
Als Bertha terugkijkt op de afgelopen 85 jaar, beoordeelt ze haar leven met een 8. Ze heeft mooie tijden meegemaakt, maar helaas ook enkele verdrietige dingen. ‘Als gezin hebben we het nooit slecht gehad. Mijn man had een goede baan, ik nam de zorg voor de kinderen voor mijn rekening en ik heb nog een tijdje als interieurverzorgster bij het gemeentehuis in Heerde gewerkt. In de zomer gingen we als gezin met de kampeertent en later de camper op pad in Nederland en Duitsland. Ik ben altijd opgewekt, maar ik heb ook wel moeilijke tijden meegemaakt.’ Bertha doelt op het overlijden van haar man en het feit dat twee van haar kinderen onverwachts en op relatief jonge leeftijd zijn overleden. Deze droevige gebeurtenissen hebben haar band met de resterende familieleden alleen maar versterkt. ‘Mijn zoon komt regelmatig op bezoek, net als mijn twee oudere broers, mijn twee jongere zussen, mijn vier kleinkinderen én mijn achterkleinkind. Het tweede achterkleinkind is ondertussen ook op komst. Daar word ik heel vrolijk van.’

Prachtig uitzicht
Sowieso is bij Bertha de lach nooit ver weg. Dat komt ook omdat ze simpelweg tevreden is met haar plekje in het woon- en zorgcentrum. ‘Mensen zeggen altijd dat ik het mooiste appartement van Brinkhoven heb en daar ben ik het stiekem wel mee eens. Ik zit aan de voorkant van het complex en door de grote ramen heb ik een prachtig uitzicht op de appartementen hier direct tegenover, het groen, het pand van Welgelegen én ik kan mijn bezoekers al aan zien komen lopen. Bovendien biedt mijn kamer voldoende ruimte voor mijn bloemen en planten. Ik heb zes rode lepelplanten in de vensterbank en op mijn tafel staan diverse orchideeën en vetplantjes. De reden dat ze er zo mooi bij staan, is dat ik regelmatig met ze praat.’

Bloemschikken, bingo, bijbel en Beleeftuin
Dat de bloemen en planten niets terugzeggen, deert Bertha niet. Voor een goed gesprek kan ze prima bij de andere bewoners in Brinkhoven terecht. ‘De een ligt me iets beter dan de ander, maar ik kan met iedereen. Samen genieten we onder meer van de maaltijden en van de activiteiten die hier worden georganiseerd. Op de woensdagmiddag doe ik vaak mee aan het bloemschikken en op donderdagmiddag aan de bingo. Een keer in de maand is er op maandagochtend een bijbelkring waar ik graag naartoe ga en op zondag kan ik op mijn televisie de dienst uit de grote kerk in Heerde volgen. Van huis uit ben ik christelijk opgevoed en dat heb ik altijd bijgehouden. Ik voel me er fijn bij.’ Wat Bertha ook heel fijn vindt, is naar buiten gaan. ‘Ik kan in mijn eentje met de gemotoriseerde rolstoel naar de voorkant van Brinkhoven rijden, waar ik lekker in de zon ga zitten. En aan de achterkant in de Beleeftuin is het ook mooi. Daarnaast nemen mijn familieleden me regelmatig mee voor een wandeling naar de schaapskudde, restaurant De Postkamer of restaurant De Spikke, waar ze heerlijke frikandellen speciaal verkopen.’

Dankbaar voor de zorg
Bertha vertelt dat ze op het gebied van eten eigenlijk alles wel lust, maar dat ze toch ook echt tevreden is met de maaltijden die ze in Brinkhoven voorgeschoteld krijgt. ‘Sla, peertjes, zoete appeltjes. En zondag als kers op de taart een heerlijk glaasje tokkelroom. Naast het eten ben ik ook heel dankbaar dat het team zorgmedewerkers me elke dag weer helpt bij het aan- en uitkleden en wassen. Wat ik kan doen, doe ik zelf. Maar omdat ik niet meer kan lopen en mijn rechterhand verlamd is, ben ik nou eenmaal bij sommigen dingen afhankelijk van een ander. Vroeger toen ik jonger was, kende ik Brinkhoven alleen van de mooie buitenkant. Inmiddels weet ik dat het hierbinnen ook heel mooi wonen is.’

Heeft u hier vragen over?

Agenda

Bekijk alles

Tip van Hanzeheerd

Klik op een agenda of nieuwsitem om meer te lezen